Σχεδιάζοντας ένα μεσογειακό κήπο

Σχεδιάζοντας ένα μεσογειακό κήπο

Μάριος Γκρόγκος
Από Μάριος Γκρόγκος
01 Ιανουαρίου, 2021

Οι αλλαγές των εποχών δημιουργούν για τον καθένα μας ευχάριστες και απρόσμενες εκπλήξεις, όπως μια ζωντανή εικόνα που κινείται στα βήματα βουβού κινηματογράφου… Έτσι και ο σχεδιασμός ενός μεσογειακού κήπου έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, διότι υπάρχουν αμέτρητες επιλογές φυτών, διαφορές στις κλίμακες και τα επίπεδα, καθώς και φοβερές εναλλαγές σε χρώματα και αρώματα. Μας δίνεται η δυνατότητα να διαφοροποιήσουμε το χώρο, ξεφεύγοντας από την «τυποποίηση» πολλών κλασικών κήπων, και να δημιουργήσουμε έναν κήπο με πολύ καλή αύρα, με μια φυσική ισορροπία στο χώρο μας. Ο δημιουργός του κήπου αυτού, όπως και ο καλλιτέχνης, έχει πολλά όπλα στα χέρια του για να επιλέξει, ώστε να τονίσει τη μεσογειακή κουλτούρα.

Οι χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο είναι πολύ προοδευτικές, και διαθέτουν διάφορες «σχολές» επάνω στο σχεδιασμό ενός κήπου, έχουν καθιερώσει σπουδαία ονόματα αρχιτεκτόνων τοπίου, διακοσμητών κήπων (Partick Blanc), και συνδυάζουν μοντέρνα στοιχεία με σεβασμό στη χλωρίδα της Μεσογείου.

Σε έναν σχεδιασμό μεσογειακού κήπου θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε πέτρινα τοιχία, οργανώνοντας τον κήπο σε επίπεδα, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ξεχωριστές ομάδες φυτών. Ανάμεσα σε αυτά τα επίπεδα μπορεί να δημιουργηθεί ένας διάδρομος με ανοιχτές καμπύλες και καταλήξεις στα επίπεδα που έχουν δημιουργηθεί.

Ενδεικτικά, ένα επίπεδο θα μπορούσε να απαρτίζεται από λεβάντες (Lavandula), σε γκρί και πράσινο χρώμα, δενδρολίβανα (Rosmarinus officinalis), λεβαντίνες (Santolina chamaecyparissus), θυμάρια (Thymus vulgaris), ρίγανες (Origanum vulgare), αρμπαρόριζες (Pelargonium graveolens), στίπες (Stipa tenuissima), τα οποία θα έχουν σαν κεντρικό φυτό μια ελιά (Olea) ή μια ροδιά (Punica granatum). Τα αρωματικά φυτά παρέχουν μια ισορροπία στο μικρό οικοσύστημα του χώρου μας, φιλοξενώντας στα φυλλώματά τους έντομα τα οποία συμβάλλουν στην καταπολέμηση εχθρικών οργανισμών προς τα φυτά μας.

Στο επόμενο παρτέρι θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια βιτρίνα χρωμάτων με φυτά όπως: λαντάνες (Lantana sellowiana) κίτρινες, μωβ και άσπρες, ελίχρυσο έρπον (Helichrysum petiolare), φελίτσιες (Felicia amelloides), σίτισους (Cytisus racemosus), αμπέλιες (Abelia grandiflora), γκάουρες (Gaura lindheimeri white), βερμπένες (Verbena bonariensis), περόβσκιες (Perovskia atriplicifolia)κ.α. Τα περισσότερα από αυτά τα φυτά έχουν μεγάλης διάρκειας ανθοφορία και ταυτόχρονα αναπτύσσουν ικανοποιητική εδαφοκάλυψη, παραμερίζοντας τις μεγάλες επιφάνειες με γκαζόν. Το χρώμα των ανθών τους επεμβαίνει καθοριστικά στο χώρο από τις αρχές της άνοιξης ως το τέλος του φθινοπώρου.

Σε συνέχεια αυτής της απεικόνισης, και για να γίνουμε πιο παραστατικοί, σε έναν μεσογειακό κήπο θα συναντήσουμε ένα επίπεδο το οποίο θα έχει σαν σημεία αναφοράς μεσογειακά καρποφόρα φυτά: φανταστείτε μια ελιά (Olea) αριστερά και ένα κουμκουάτ (Fortunella japonica) δεξιά, μια κουμαριά (Arbutus unedo) στο κενό αναμεσά τους, μυρτιές (Myrtus communis) και ελαίαγνους (Elaeagnus ebbingei) δεξιά και αριστερά των κεντρικών φυτών, σάλβιες (Salvia farinacea), τουλμπάχιες (Tulbaghia violacea) και αγάπανθους (Agapanthus praecox)μπροστά από την κουμαριά. Με έναν τέτοιο σχεδιασμό δημιουργούμε στο χώρο μας μια μίξη καρποφόρων φυτών, φυτών με άρωμα και φυτών με φίνα χρωματική πινελιά.

Ακόμη, μια ομάδα φυτών που είναι κυρίαρχα στους μεσογειακούς κήπους, και αποτελούν συχνά επιλογή μας είτε στην οριοθέτηση του χώρου μας από κάποια διπλανή ιδιοκτησία, ή και μεμονωμένα, καταλαμβάνοντας περίοπτη θέση σε κάποιο επίπεδο είναι τα κυπαρίσσια και οι δάφνες απόλλωνος (Laurus nobilis). Επίσης, φυτά που χρησιμοποιούνται συχνά και για οριοθέτηση, είναι και τα αναρριχόμενα, όπως το χιώτικο γιασεμί (Jasminum officinale), το κίτρινο γιασεμί (Jasminum nudiflorum), η αναρριχόμενη τριανταφυλλιά (Rosa setigera), το ρυγχόσπερμα (Trachelospermum jasminoides), η πασιφλόρα (Passiflora), η πανδωρέα (Pandorea jasminoides), η βουκαμβίλια (Bougainvilleae) και άλλα φυτά της μεσογειακής χλωρίδας, και τα συναντάμε συχνά σε τέτοιους κήπους.

Επίσης, για να ενισχύσουμε τον ισχυρισμό μας για το πόσο πλούσια είναι η γκάμα των φυτών που μπορούν να στολίσουν έναν μεσογειακό κήπο, μπορούμε ακόμα να συναντήσουμε τη λυγαριά (Vitex agnus cactus), τη μουράγια ( Murraya paniculata), τη βερβερίδα (Berberis thunbergii), το σχοίνο (Pistacia lentiscus), τη ψευδοπιπεριά (Schinus molle), τη κοκορεβυθιά (Pistacia terebinthus), το σπάρτο (Spartium junceum), την πικροδάφνη (Nerium oleander), το τεύκριο (Teucrium fruticans), τη τζιτζιφιά (Ziziphus jujuba), τη γιακαράντα (Jacaranda mimosifolia), τη γρεβιλέα (Grevillea robusta) , τη μουριά (Morus alba), τον πλάτανο (Platanus acerifolia), την ιτιά (Salix babylonica), και πολλά άλλα ακόμη. Ποιος ο λόγος λοιπόν να πέφτουμε στην παγίδα να δημιουργούμε στο χώρο μας έναν κήπο «τυποποιημένο», όταν οι επιλογές που προσφέρονται είναι αναρίθμητες; Το μόνο όριο είναι η φαντασία του δημιουργού, του «καλλιτέχνη» που αναφέραμε πριν.

Αναφορικά με τις κλίμακες και τα επίπεδα του κήπου, ακόμη κι ένα μικρό σκαλοπάτι στη μέση του κήπου, μπορεί να «τραβήξει» το μάτι και να προσφέρει οπτικό ενδιαφέρον. Και με τους συνδυασμούς που αναφέρονται ανωτέρω, ο κήπος αποκτά ικανοποιητικά αποτελέσματα σε βάθος χρόνου, έχει πλούσιες ταξιανθίες, χωρίς προβλήματα, με τις απαραίτητες εναλλαγές που χρειάζονται, απλά εκεί χρειάζεται η ματιά του «ειδικού», ώστε να εξασφαλίζεται η απαραίτητη αρμονία.

Μάριος Γκρόγκος
Μάριος Γκρόγκος
Join the Green side...

Σκέφτομαι ''πράσινα'' και προσπαθώ να σας μεταφέρω μέσα από τα άρθρα μου πιο κοντά στη φύση. Διαβάστε για τη κηπουρική και δημιουργήστε δικές σας εμπειρίες κάνοντας την τρόπο ζωής!

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
Μποστάνι: ένα μικρό βιολογικό μανάβικο στο σπίτι μας.
ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
Κάντο όπως η Στοκχόλμη